W diagnostyce obwodów silnika jednofazowego kluczowe jest powiązanie wartości napięcia z miejscem wpięcia woltomierza na schemacie. Jeśli woltomierz mierzy spadek napięcia na danym elemencie, to:
- 0 V oznacza, że na tym elemencie nie odkłada się napięcie. Najczęściej dzieje się tak, gdy element ma bardzo małą impedancję w porównaniu do reszty toru, czyli zachowuje się jak zwarcie.
- około 235 V jest zbliżone do napięcia sieci i wskazuje, że zasilanie w danym punkcie układu jest obecne oraz nie zostało "ściągnięte" przez zwarcie w torze, w którym wykonywany jest pomiar.
W treści zadania podano, że V1 wskazał U = 0 V, a V2 U = 235 V. Taki zestaw wyników jest spójny z wnioskiem: uzwojenie Z1–Z2 jest zwarte, kondensator C jest dobry. Zwarcie uzwojenia powoduje, że na jego zaciskach (w miejscu pomiaru V1) nie obserwuje się spadku napięcia. Równocześnie odczyt z V2 na poziomie napięcia sieciowego sugeruje, że kondensator nie stanowi zwarcia w obwodzie (gdyby był zwarty, w zależności od topologii układu mógłby powodować nienaturalne spadki napięć i zaburzenia rozkładu potencjałów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "uzwojenie Z1–Z2 jest dobre, kondensator C jest dobry" – przy sprawnym uzwojeniu, w typowym układzie pomiarowym, oczekuje się niezerowego spadku napięcia w zależności od wpięcia przyrządów; wskazanie 0 V jest sygnałem alarmowym.
- "kondensator C jest zwarty, uzwojenie Z1–Z2 jest dobre" – zwarcie kondensatora zwykle zmienia rozkład napięć w gałęzi z kondensatorem; sama obserwacja 235 V na V2 nie wspiera tezy o zwarciu kondensatora.
- "kondensator C jest zwarty, uzwojenie Z1–Z2 jest zwarte" – dwa zwarcia naraz powinny dawać bardziej skrajne/niezgodne objawy w układzie; ponadto wniosek o zwarciu kondensatora nie wynika z podanych wskazań.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze interpretuj pomiar woltomierzem jako pomiar spadku napięcia między dwoma punktami. Zanim wybierzesz odpowiedź, zidentyfikuj na schemacie, czy mierzysz element "wprost" (na jego zaciskach), czy napięcie w gałęzi/odcinku obwodu.
