W zapisie recepturowym skrót "Sol." odnosi się do postaci leku, czyli roztworu. Oznacza to, że lekarz nie zleca wykonania mieszaniny dowolnych składników stałych, lecz wydanie/wykonanie preparatu w postaci roztworu o wskazanej nazwie: "Morrhuae".
Kluczowe w pytaniu jest prawidłowe odczytanie ilości "50,0". W praktyce recepturowej (zwłaszcza w zapisie łacińskim stosowanym w zadaniach egzaminacyjnych) liczba po nazwie postaci i składnika oznacza ilość preparatu do sporządzenia, a nie instrukcję typu "rozpuść X w Y". Dlatego odpowiedź "Przygotuj 50 g roztworu Morrhuae." jest zgodna z sensem polecenia: wykonać roztwór i doprowadzić go do wymaganej ilości.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "Rozpuść 50 g soli w odpowiedniej ilości Morrhuae." – to zmienia znaczenie: sugeruje, że "Morrhuae" jest rozpuszczalnikiem, a na recepcie nie ma "soli" jako substancji do rozpuszczenia. To inny lek niż zapisany.
- "Przygotuj 50 ml roztworu Morrhuae." – wprowadza objętość, choć w tego typu zapisie egzaminacyjnym ilość jest podawana jako masa (g). Zmiana g na ml może prowadzić do błędnej ilości i błędnego stężenia.
- "Rozpuść 50 g Morrhuae w odpowiedniej ilości soli." – jest nielogiczne technologicznie i odwraca role składników; "sól" nie jest tu rozpuszczalnikiem, a sama recepta nie zawiera takiej instrukcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz nazwę postaci (np. roztwór) i liczbę na końcu, najpierw ustal, czy liczba opisuje ilość gotowego preparatu, a dopiero potem rozważ jednostkę (g/ml) zgodnie z przyjętą konwencją recepturową.
