Kolumny piaskowo-żwirowe to metoda ulepszania podłoża gruntowego, w której w gruncie tworzy się kolumny z materiału sypkiego (najczęściej mieszaniny piasku i żwiru) oraz doprowadza do ich odpowiedniego zagęszczenia. Efektem jest poprawa parametrów podłoża: zwiększenie nośności, zmniejszenie ściśliwości i ograniczenie nierównomiernych osiadań. Na rysunkach etapów wykonania typowo rozpoznaje się: wykonanie otworu/wnęki w gruncie, podawanie kruszywa oraz stopniowe formowanie i zagęszczanie kolumny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Dynamiczna wymiana gruntu polega na tworzeniu krateru uderzeniami ciężkiego ubijaka, usunięciu słabego gruntu i zastąpieniu go kruszywem, a następnie dogęszczeniu. Kluczowe jest tu "wymienienie" gruntu, a nie uformowanie ciągłej kolumny w gruncie metodą charakterystyczną dla kolumn piaskowo-żwirowych.
- Zagęszczanie gruntu ciężkimi ubijakami (zagęszczanie dynamiczne) ma na celu dogęszczenie gruntu energią uderzeń z powierzchni, bez budowy w gruncie odrębnych elementów konstrukcyjnych z kruszywa. Jeśli na schemacie widoczny jest proces formowania wypełnionego kruszywem elementu w podłożu, nie jest to samo zagęszczanie dynamiczne.
- Żelbetowe pale prefabrykowane wbijane to elementy konstrukcyjne (prefabrykaty) wprowadzane w grunt przez wbijanie/wciskanie. Rozpoznaje się je po obecności gotowego pala i technologii jego pogrążania, a nie po wsypywaniu i zagęszczaniu kruszywa w gruncie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie odwołuje się do etapów na rysunku, zwróć uwagę, czy powstaje prefabrykowany element (pale), czy następuje wymiana gruntu (krater i zasyp), czy tylko zagęszczanie z powierzchni (ubijak), czy też tworzone są kolumny z kruszywa w podłożu.
