W odlewnictwie kluczowe jest rozpoznanie mechanizmu wypełniania wnęki formy. W odlewnictwie odśrodkowym forma obraca się (albo obraca się układ odlewniczy), a ciekły metal zostaje "wypchnięty" na zewnątrz i dociśnięty do ścian formy przez siłę odśrodkową. To właśnie ta cecha odróżnia tę metodę od innych i jest podstawą identyfikacji na rysunkach technologicznych.
Odpowiedź "odśrodkowego" jest poprawna, gdy schemat pokazuje ruch obrotowy formy oraz rozkład metalu wynikający z wirowania (typowo dla elementów osiowo-symetrycznych, jak tuleje czy pierścienie). W praktyce metoda ta pozwala często uzyskać korzystniejszą strukturę i mniejszą ilość nieciągłości w warstwach przyściennych, bo metal jest dociskany do powierzchni formy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego obrazu procesu?
- "grawitacyjnego" dotyczy sytuacji, gdy metal wypełnia formę głównie pod wpływem ciężaru (spływ w dół kanałami wlewowym). Brak wymuszonego obrotu formy jest tu kluczowy.
- "pod ciśnieniem" (odlewanie ciśnieniowe) polega na wtłaczaniu metalu do formy przez tłok/układ wtryskowy. Na schematach zwykle widać komorę, tłok lub wyraźny kierunek wymuszonego wtrysku, a nie obrót formy.
- "ciągłego" wiąże się z krystalizatorem i ciągłym wyprowadzaniem odlewu (pasma) podczas krzepnięcia. Charakterystyczny jest proces "bez końca" w czasie pracy, a nie pojedyncze zalanie wirującej formy.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą wskazówkę: grawitacyjne = ciężar, ciśnieniowe = wtrysk/tłok, ciągłe = pasmo, odśrodkowe = obrót i docisk do ścian. To pozwala szybko dopasować nazwę procesu do schematu stanowiska.
