SELV i PELV to sposoby zasilania obwodów bardzo niskim napięciem, w których podstawowym warunkiem bezpieczeństwa jest to, aby w warunkach normalnych nie pojawiło się na obwodzie wtórnym napięcie sieciowe ani niebezpieczne napięcie względem ziemi. Osiąga się to przez zastosowanie źródła z separacją ochronną (ochronne oddzielenie obwodu wtórnego od pierwotnego i od innych obwodów).
W praktyce oznacza to, że transformator dopuszczony do zasilania SELV/PELV powinien zapewniać:
- galwaniczne oddzielenie uzwojenia wtórnego od pierwotnego (brak przewodzącego połączenia),
- izolację i konstrukcję odpowiadającą funkcji bezpieczeństwa (tak, aby uszkodzenia pojedyncze nie powodowały przeniesienia niebezpiecznego napięcia na stronę wtórną),
- na schemacie: brak połączeń, które znoszą separację (np. mostkowanie strony wtórnej do strony pierwotnej lub do przewodu ochronnego w sposób sprzeczny z wymaganiami).
Różnica między SELV a PELV dotyczy głównie relacji do ziemi: w SELV obwód jest utrzymany jako nieuziemiony (brak celowego połączenia z ziemią), a w PELV dopuszcza się celowe połączenie jednego bieguna z ziemią/PE, o ile nadal zachowana jest separacja ochronna od strony zasilającej.
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje tylko te schematy (I i II), które na rysunku spełniają cechy źródła SELV/PELV w normalnej pracy. Pozostałe konfiguracje (III i IV) muszą zawierać element/połączenie niweczące wymaganą separację albo wprowadzające niedozwolone odniesienie do ziemi w kontekście SELV/PELV, przez co nie mogą być traktowane jako źródło bezpiecznego napięcia w rozumieniu tych układów.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze najpierw sprawdzić: (1) czy jest separacja między pierwotnym a wtórnym, (2) czy wtórne nie ma połączeń z obwodami wyższego napięcia, (3) czy ewentualne uziemienie dotyczy PELV i nie narusza oddzielenia ochronnego.
