Sprzęgło oponowe należy do sprzęgieł podatnych (elastycznych). Jego zadaniem jest nie tylko przeniesienie momentu obrotowego między wałami, ale także tłumienie drgań skrętnych oraz kompensacja niewielkich błędów ustawienia (np. drobnej niewspółosiowości). Kluczowym elementem konstrukcji jest elastyczny łącznik – w praktyce opisywany jako "opona" – umieszczony pomiędzy dwiema połówkami sprzęgła.
Odpowiedź "oponowe" jest właściwa, gdy na rysunku widać, że część odpowiedzialna za przenoszenie momentu ma postać wyraźnego, elastycznego pierścienia/elementu pomiędzy piastami. Taki element pracuje sprężyście, dzięki czemu układ napędowy jest mniej wrażliwy na udary i drgania.
- "tarczowe" dotyczy sprzęgieł, w których moment przenoszony jest przez tarcze i powierzchnie cierne (konstrukcja kojarzona z układami wymagającymi docisku). Na typowym rysunku rozpoznaje się je po tarczach/okładzinach, a nie po elastycznym pierścieniu.
- "łubkowe" odnosi się do rozwiązań opartych o metalowe elementy łączące (łubki) i zwykle nie jest identyfikowane przez pojedynczy elastyczny "pierścień-oponę". Wybór tej opcji bywa skutkiem mylenia nazwy z innymi sprzęgłami łącznikowymi.
- "kłowe" (szczękowe) przenosi moment przez zazębienie kłów; na rysunku widać wtedy współpracujące występy/kły. Jeśli dominującą cechą jest elastyczny łącznik, a nie kły, to nie jest to sprzęgło kłowe.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu sprzęgieł na ilustracjach szukaj najpierw elementu roboczego przenoszącego moment (cierny, kłowy, elastyczny), a dopiero potem dopasuj nazwę. To ogranicza wybór "na skojarzenie" i zmniejsza ryzyko pomyłki.
