W geometrii noża tokarskiego rozróżnia się powierzchnie (obszary) oraz krawędzie (linie będące przecięciem powierzchni). To rozróżnienie jest kluczowe przy zadaniach "co wskazuje strzałka na rysunku".
Główna powierzchnia przyłożenia to powierzchnia przylegająca do głównej krawędzi skrawającej od strony obrabianej powierzchni. Jej rola polega na zapewnieniu luzu między narzędziem a przedmiotem (kąt przyłożenia), aby po przejściu ostrza nie dochodziło do intensywnego tarcia całej powierzchni noża o świeżo obrobioną powierzchnię.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Główna krawędź skrawająca to linia, wzdłuż której zachodzi zasadnicze skrawanie. Jeśli strzałka wskazuje na "płaszczyznę/ściankę" narzędzia, a nie na linię ostrza, to nie jest to krawędź.
- Pomocnicza krawędź skrawająca również jest linią, ale związaną z kształtowaniem powierzchni bocznej oraz z przejściem do naroża ostrza. Często jest krótsza i inaczej zorientowana niż główna krawędź.
- Powierzchnia natarcia to powierzchnia, po której spływa wiór. Jest po "górnej" stronie ostrza (w sensie kinematyki skrawania) i współpracuje z procesem formowania wióra, a nie z zapewnianiem luzu względem obrabianej powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy strzałka dotyka linii (krawędź) czy obszaru (powierzchnia). Następnie oceń funkcję: "wiór spływa" (natarcie) czy "luz od obrabianej powierzchni" (przyłożenie).
