W rozsiewaczu odśrodkowym granule nawozu są przyspieszane na obracającej się tarczy, a następnie wyrzucane z jej obwodu. Szerokość rozrzutu zależy głównie od prędkości, z jaką granule opuszczają tarczę, oraz od kierunku (toru) wyrzutu.
Aby uzyskać jak największą szerokość przy nawozach granulowanych, dąży się do takiego ustawienia łopatek, które w praktyce zapewnia:
- możliwie długi odcinek (czas) oddziaływania łopatki na granule na tarczy, czyli skuteczne przyspieszanie,
- wyrzut granuli w sposób sprzyjający "dalekiemu" poleceniu (większa prędkość opuszczenia tarczy),
- stabilny, powtarzalny kierunek wyrzutu, aby strumień nie był nadmiernie kierowany "do środka".
Położenie łopatek oznaczone jako "I" na rysunku odpowiada nastawie, w której efekt przyspieszania i wyrzutu jest największy, a więc umożliwia uzyskanie największej szerokości rozrzutu.
Pozostałe położenia (II, III, IV) są nieprawidłowe dla celu "maksymalnej szerokości", ponieważ w porównaniu do nastawy I zwykle skracają drogę przyspieszania granuli na tarczy albo zmieniają kierunek wyrzutu tak, że strumień trafia bliżej maszyny lub ma mniejszą energię wylotową. Skutkiem jest mniejszy zasięg boczny rozrzutu.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach nie wystarczy "zgadnąć po wyglądzie". Trzeba powiązać ustawienie łopatki z tym, czy granule są dłużej prowadzone po tarczy i czy opuszczają ją z większą prędkością, co bezpośrednio przekłada się na szerokość roboczą.
