Łaźnia wodna służy do łagodnego i równomiernego ogrzewania naczyń z roztworami lub mieszaninami. Kluczową cechą takiego urządzenia jest to, że źródło ciepła nie ogrzewa bezpośrednio naczynia z próbą, tylko najpierw ogrzewa medium pośrednie, którym w łaźni wodnej jest woda. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko miejscowego przegrzania, przypalenia osadu czy gwałtownego wrzenia.
W typowych zestawach laboratoryjnych naczyniem ogrzewanym w łaźni wodnej może być m.in. kolba okrągłodenna. Jej kształt ułatwia równomierny kontakt z ciepłym medium i jest często spotykany w pracach przygotowawczych oraz podczas ogrzewania mieszanin w układach z chłodnicą lub mieszadłem (zależnie od ćwiczenia).
- Odpowiedź "2- wodę, 3 — kolbę okrągłodenną" jest zgodna z ideą łaźni wodnej: numer wskazujący medium powinien odnosić się do wody, a numer wskazujący naczynie do kolby.
- Warianty zawierające "olej" pasują do łaźni olejowej, stosowanej zwykle wtedy, gdy potrzebne są temperatury wyższe niż zapewnia woda (powyżej zakresu bliskiego temperaturze wrzenia wody). W pytaniu jednak mowa o łaźni wodnej, więc "olej" jest mylącym rozpraszaczem.
- Określenie "ciecz schładzana" częściej opisuje sytuacje związane z chłodzeniem (np. w chłodnicy), a nie z kąpielą grzejną. Zastosowanie takiego terminu w odpowiedzi sugeruje pomylenie funkcji elementów układu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o łaźnie najpierw identyfikuj medium kąpieli (woda/olej), a dopiero potem naczynie. To ogranicza typowy błąd polegający na wybieraniu "oleju" tylko dlatego, że kojarzy się z ogrzewaniem w laboratorium.
