Wyłącznik różnicowoprądowy służy do ochrony przed skutkami prądu upływu (różnicowego) – porównuje prądy płynące przewodami roboczymi i zadziała, gdy pojawi się różnica wskazująca na upływ do ziemi lub przez ciało człowieka. Typowe cechy rozpoznawcze tego aparatu to:
- przycisk TEST (umożliwia sprawdzenie działania mechanizmu),
- oznaczenie prądu różnicowego (np. IΔn), które nie występuje na wyłącznikach nadprądowych,
- liczba torów prądowych – dla sieci trójfazowej w praktyce spotyka się wykonania wielotorowe (najczęściej obejmujące L1, L2, L3 oraz N).
Odpowiedź "trójfazowy wyłącznik różnicowoprądowy" jest właściwa, gdy rozpoznawany aparat ma cechy RCD (TEST, IΔn) oraz jest przeznaczony do układu trójfazowego (więcej niż jeden tor/faza).
Odpowiedź "jednofazowy wyłącznik różnicowoprądowy" byłaby poprawna tylko wtedy, gdy aparat byłby przeznaczony do obwodu 1-fazowego (mniej torów), co nie pasuje do wykonania trójfazowego.
Odpowiedzi "jednofazowy wyłącznik nadprądowy" oraz "trójfazowy wyłącznik nadprądowy" dotyczą zabezpieczeń przeciążeniowo-zwarciowych. Takie aparaty rozpoznaje się raczej po charakterystykach wyzwalania (np. typowych oznaczeniach literowych) i braku prądu różnicowego IΔn oraz często braku przycisku TEST. Mylenie MCB z RCD jest częste, gdy patrzy się tylko na dźwignie i szerokość modułu zamiast na oznaczenia i funkcję ochronną.
W praktyce utrzymania urządzeń SRK poprawne rozróżnienie jest ważne: zadziałanie RCD sugeruje problem upływowy/izolacyjny, a zadziałanie MCB – przeciążenie lub zwarcie. To prowadzi do innej diagnostyki i innych działań serwisowych.
