Oznaczenie B32 na wyłączniku nadmiarowo-prądowym informuje o dwóch kluczowych cechach aparatu: typie charakterystyki wyzwalania (B) oraz prądzie znamionowym In = 32 A. W pytaniu chodzi o to, jaką obciążalność długotrwałą przewodu (Iz) można zabezpieczyć takim wyłącznikiem w kontekście ochrony przed przeciążeniem.
Zgodnie z zasadami doboru zabezpieczeń przewodów (norma PN-HD 60364-4-43:2012) spełnione powinny być warunki doboru, w tym relacja Ib ≤ In ≤ Iz, gdzie In jest parametrem zabezpieczenia, a Iz jest parametrem przewodu (wynika m.in. z przekroju, izolacji i sposobu ułożenia). Dla samego porównania odpowiedzi kluczowa jest nierówność In ≤ Iz: wyłącznik o In=32 A nie może chronić przewodu o Iz mniejszym niż 32 A, bo przy długotrwałym obciążeniu przewód mógłby się przegrzewać zanim zabezpieczenie zadziała w wymaganym zakresie.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "34 A", bo jako jedyna jest wartością co najmniej równą 32 A. Odpowiedzi "30 A", "29 A" oraz "25 A" są błędne, ponieważ każda z nich oznacza przewód o obciążalności mniejszej niż prąd znamionowy wyłącznika. To typowy błąd polegający na odwróceniu zależności (myleniu parametrów przewodu i aparatu) albo na intuicyjnym wybieraniu wartości "blisko 32" bez sprawdzenia, że wymaganie dotyczy wartości minimalnej.
W praktyce projektowej i wykonawczej najpierw wyznacza się spodziewany prąd obciążenia obwodu (Ib), następnie dobiera zabezpieczenie (In), a dopiero potem weryfikuje, czy przewód w danych warunkach ma Iz spełniające warunek In ≤ Iz. Wykres czasowo-prądowy z katalogu ułatwia ocenę zachowania wyłącznika przy przeciążeniach i zwarciach, ale w tym zadaniu rozstrzygające jest porównanie In z Iz.
