Dobór szkła do alkoholu nie jest przypadkowy: kształt czarki i jej objętość wpływają na to, jak odczuwamy aromat i smak. W przypadku koniaku stosuje się kieliszek o pękatej czarce zwężającej się ku górze (tzw. snifter). Taka forma ułatwia ogrzanie trunku dłonią oraz koncentruje bukiet aromatyczny nad powierzchnią napoju.
Odpowiedź "koniaku" pasuje do opisu kieliszka o pojemności ok. 200 ml, który jest typowy dla szkła degustacyjnego do brandy/koniaku (nalewa się jednak mniejszą porcję, a większa pojemność zostaje na rozwinięcie aromatu).
- Odpowiedź "wódki" jest nieprawidłowa, ponieważ szkło do wódki ma zwykle niewielką pojemność i prostą czarkę; nie potrzebuje dużej objętości na "pracę" aromatu.
- Odpowiedź "likieru" jest błędna: likiery podaje się w małych kieliszkach, często o mniejszej czarce (służą do niewielkich porcji, zwykle słodszych i mocno skoncentrowanych).
- Odpowiedź "szampana" nie pasuje, bo do win musujących używa się kieliszków typu flet lub tulipan, zaprojektowanych pod utrzymanie bąbelków i odpowiednią prezentację, a nie pękatej czarki jak dla koniaku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz w zadaniu rysunek szkła, zawsze łącz trzy elementy: kształt (pękaty vs smukły), pojemność (mała vs duża) i przeznaczenie (degustacja aromatyczna vs szybkie porcje).
