Krzywa składu ziarnowego (uziarnienia) pokazuje, jak rozkłada się materiał na poszczególne klasy ziarnowe. Interesuje nas zawartość klasy 0–0,040 mm, czyli udział frakcji najdrobniejszej (pyłowo-mułowej) w próbce.
Żeby poprawnie rozwiązać zadanie, trzeba wykonać trzy kroki:
- Zidentyfikować na rysunku cztery krzywe odpowiadające próbom 1–4.
- Odczytać (zgodnie ze skalą osi) wartość odpowiadającą udziałowi frakcji 0–0,040 mm dla każdej próbki. W zależności od sposobu prezentacji może to być wartość bezpośrednio podana dla klasy lub wnioskowana z przebiegu krzywej w okolicy 0,040 mm.
- Porównać odczytane udziały i wskazać największy.
Poprawna jest odpowiedź "1", ponieważ na rysunku próbka oznaczona cyfrą 1 ma największy udział frakcji 0–0,040 mm spośród wszystkich czterech próbek.
Pozostałe odpowiedzi (2, 3, 4) są błędne, bo dla tych próbek udział frakcji 0–0,040 mm jest mniejszy. Typową przyczyną pomyłek jest odczytywanie wartości dla samej granicy 0,040 mm zamiast dla całej klasy 0–0,040 mm, albo pomieszanie numerów krzywych, gdy wykres jest gęsty.
W praktyce taka interpretacja uziarnienia jest ważna m.in. przy ocenie, czy materiał nie zawiera zbyt dużo frakcji drobnej, która może pogarszać proces przesiewania, odwadniania lub jakość produktu końcowego.