W lakiernictwie, gdy "miesza się kolory" w praktyce, najczęściej miesza się pigmenty/tonery w spoiwie (baza, lakier, farba). Taki układ działa zgodnie z zasadą mieszania substraktywnego: każda domieszka pigmentu pochłania (absorbuje) część padającego światła, a do oka wraca tylko to widmo, które nie zostało pochłonięte. Dlatego dodawanie kolejnych składowych często powoduje spadek jasności i "przygaszenie" barwy.
Odpowiedź "substrakcji" pasuje do opisu zjawiska fizycznego typowego dla farb i lakierów. W odróżnieniu od tego, mieszanie addytywne dotyczy źródeł światła (np. ekrany), gdzie światło się sumuje, a nie jest pochłaniane przez pigment.
- "Wydzielenia" nie jest powszechnie używaną nazwą metody mieszania barw w teorii koloru; jako termin może kojarzyć się z procesem technologicznym lub ogólnym "oddzielaniem", ale nie opisuje mechanizmu powstawania barwy w mieszaninie pigmentów.
- "Cieniowania" to technika lakiernicza (sposób aplikacji/rozprowadzania materiału i przejścia tonalnego), a nie fizyczna metoda mieszania barw. Można cieniować kolor, ale to nie to samo co model substrakcyjny.
- "Pigmentowania" odnosi się do dodawania pigmentu (czynność/materialoznawstwo), jednak nadal nie jest to nazwa metody mieszania barw w sensie teoretycznym. Pigment jest składnikiem, a "substrakcja" opisuje mechanizm optyczny mieszania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy farb/lakierów/pigmentów, zwykle chodzi o substrakcję. Jeśli mowa o monitorach, diodach LED lub światłach scenicznych, wtedy rozważa się addytywny model mieszania.
