W spawaniu ciepło powoduje miejscowe nagrzanie i rozszerzenie materiału, a po ostygnięciu – skurcz. Skurcz ten może ujawniać się w różnych kierunkach i przybierać różne formy geometryczne. Na rysunkach technologicznych często rozróżnia się m.in. skurcz/odkształcenie wzdłużne (wzdłuż osi elementu lub spoiny) oraz poprzeczne (prostopadle do osi spoiny), a także odkształcenia kątowe oraz globalne wygięcia całych elementów.
Symbol ΔL oznacza zmianę długości (L jak "długość"). Zapis ΔL/2 jest typowym sposobem pokazania, że zmiana długości rozkłada się symetrycznie na dwie strony od osi/środka odniesienia (np. po połowie na każdą stronę). Taka informacja dotyczy zatem kierunku wzdłużnego, bo odnosi się do długości.
Odpowiedź "wzdłużne" jest więc właściwa, ponieważ opisuje zmianę wymiaru wzdłuż długości elementu. Odpowiedź "poprzeczne" byłaby związana ze zmianą szerokości lub skróceniem w kierunku prostopadłym do osi spoiny i częściej bywa oznaczana przez zmianę wymiaru poprzecznego, nie długości. Odpowiedź "kątowe" dotyczy zmiany kąta między ściankami/elementami (typowo przy spoinach pachwinowych lub niesymetrycznym nagrzaniu), a nie samej zmiany długości. Odpowiedź "wygięcie" opisuje formę ugięcia/łukowania całego elementu, co jest inną kategorią odkształcenia niż czyste skrócenie długości wyrażone ΔL.
W praktyce kadłubowej rozpoznanie skurczu wzdłużnego pomaga przewidywać "ściąganie" podłużnic, pasów poszycia czy profili oraz planować kolejność spoin, sczepianie i ewentualne prostowanie, aby utrzymać wymiary montażowe.
