W metrologii warsztatowej metoda porównawcza oznacza ocenę cechy przez bezpośrednie porównanie obiektu badanego z przygotowanym wzorcem. W przypadku jakości powierzchni najczęściej stosuje się to do oceny chropowatości: przykłada się lub zestawia powierzchnię detalu z płytką/komparatorem chropowatości i na podstawie wyglądu oraz/lub odczuć (np. przesuwu) ocenia się, do którego wzorca jest najbardziej podobna.
Dlatego odpowiedź "chropowatości powierzchni." jest właściwa: chropowatość jest typowym parametrem kontrolowanym szybko w warsztacie, zwłaszcza podczas kontroli międzyoperacyjnej, gdy nie ma potrzeby wykonywania pomiaru przyrządowego profilometrem.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do metody porównawczej w tym ujęciu:
- "średnicy gwintu zewnętrznego." – średnicę to wielkość geometryczna (wymiar). W praktyce sprawdza się ją narzędziami pomiarowymi przeznaczonymi do wymiarów (np. mikrometrem, sprawdzianami), a nie przez porównanie struktury powierzchni ze wzorcami chropowatości.
- "szczelności powierzchni." – szczelność weryfikuje się testem szczelności (próba ciśnieniowa, próba z medium, kontrola przecieków), a nie poprzez porównanie z wzorcem chropowatości. To inny rodzaj badania (funkcjonalny/eksploatacyjny).
- "plastyczności materiału." – plastyczność to własność materiału określana zwykle w próbach mechanicznych (np. rozciągania) i nie wynika z prostego porównania powierzchni z wzorcem. Nie jest to cecha oceniana komparatorem chropowatości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz zestaw płytek/wzorów i "przykładanie" badanej powierzchni, najczęściej chodzi o ocenę jakości powierzchni (chropowatości), a nie o pomiar wymiarów czy badanie własności materiału.
