Barciak większy (motylica woskowa) jest szkodnikiem, którego larwy żerują bezpośrednio w plastrach. Podczas drążenia woszczyny tworzą korytarze i tunele, a ich charakterystycznym "podpisem" są rozległe, jedwabiste oprzędy przypominające pajęczynę. Taka włóknista masa może pokrywać powierzchnię plastra i wypełniać komórki, a w jej obrębie widać nieregularne przejścia – to efekt żerowania i zabezpieczania korytarzy nićmi.
Dlatego poprawną odpowiedzią jest barciak większy: zestaw objawów (oprzędy + tunele + wygryzione komórki) odpowiada typowemu obrazowi porażenia woszczyny przez larwy tego gatunku.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu zniszczeń plastra:
- Zakamarnik to pasożyt bytujący na pszczołach (szczególnie na matce), więc nie daje obrazu oprzędów i korytarzy w woszczynie.
- Warroza destruktor (roztocz) pasożytuje na ciele pszczół i w czerwiu, ale nie "przerabia" plastrów na tunele i nie tworzy pajęczynowatych oprzędów na woszczynie.
- Kolczatka jest szkodnikiem ula o innym typie uszkodzeń; w diagnostyce różnicowej kluczowe jest, że nie daje dominującego objawu w postaci rozległych, białych oprzędów na plastrze jak barciak.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w ramce widzisz "watę/pajęczynę" i wyraźne korytarze w woszczynie, w pierwszej kolejności podejrzewaj barciaka. Jeśli problem dotyczy głównie pszczół (osobników i czerwiu), rozważ pasożyty takie jak warroza lub zakamarnik.
