W organizacji transportu w spedycji często rozróżnia się kilka modeli realizacji przewozów, które można rozpoznać po schemacie trasy.
Model obwodowy (pętlowy) polega na tym, że pojazd realizuje przejazd po obwodzie: startuje z punktu (np. magazynu), następnie obsługuje kolejno kilka miejsc dostaw/odbiorów i wraca do punktu początkowego, zamykając trasę w formie pętli. Jest to typowe rozwiązanie dla tras wielopunktowych (np. rozwozów lub zbiórek), gdzie kluczową cechą jest ciągła sekwencja punktów połączona w obwód, a nie powtarzanie odcinka w obie strony.
Odpowiedź "wahadłowym" jest niepoprawna, ponieważ model wahadłowy to układ "tam–z powrotem" pomiędzy dwoma punktami (lub bazą i jednym punktem), gdzie istotą jest powtarzanie tej samej relacji w dwóch kierunkach. W pętli obwodowej nie dominuje pojedynczy, stale powtarzany odcinek.
Odpowiedź "promienistym" również nie pasuje: model promienisty opiera się na kursach wychodzących z jednego centrum (hubu/magazynu) do wielu punktów i powrotach do centrum, tworząc układ "promieni". W rozpoznaniu pomaga to, że wiele tras ma wspólny węzeł centralny i przypomina szprychy koła.
Odpowiedź "sztafetowym" jest błędna, bo model sztafetowy zakłada podział przewozu na odcinki/etapy (np. z przekazaniem ładunku lub zmianą środka transportu/obsady) i zwykle nie jest rozpoznawany jako jedna pętla, lecz jako sekwencja etapów między punktami przeładunkowymi.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na rysunku" najpierw ustal, czy trasa się zamyka (pętla), czy wraca tą samą drogą (wahadło), czy zawsze wychodzi z jednego centrum (promienie), czy widać wyraźne etapy z przekazaniem/zmianą (sztafeta).
