W tym typie zadania trzeba rozpoznać dwie niezależne cechy pokazane na schemacie: (1) rodzaj łączonych belek oraz (2) rodzaj spoiny.
Belka teowa ma przekrój przypominający literę T: jeden element tworzy "półkę", a drugi "środnik" ustawiony prostopadle. Belka dwuteowa (I) ma dwie półki połączone środnikiem, więc w przekroju widać "górną" i "dolną" półkę. Jeżeli na rysunku występuje tylko jedna półka z jednym środnikiem – jest to układ teowy, nie dwuteowy.
Spoina ciągła oznacza, że spawanie wykonuje się bez przerw na całym przewidzianym odcinku. Spoina przerywana ma odcinki spoiny rozdzielone przerwami (nie jest "pełną linią" na całej długości). W praktyce wybór spoiny przerywanej bywa podyktowany ograniczeniem odkształceń, masy lub czasu, ale wymaga zgodności z dokumentacją i odpowiedniej wytrzymałości złącza.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "teowych spoiną ciągłą"? Ponieważ schemat przedstawia połączenie elementów w układzie T oraz spoinę bez przerw na długości złącza.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "dwuteowych spoiną ciągłą" – nie pasuje, jeśli schemat nie pokazuje przekroju z dwiema półkami charakterystycznymi dla dwuteownika.
- "teowych spoiną przerywaną" – myli rodzaj spoiny: przerywana wymaga widocznych przerw/odcinków, których w schemacie spoiny ciągłej nie ma.
- "dwuteowych spoiną przerywaną" – jednocześnie błędnie identyfikuje zarówno typ belki, jak i sposób wykonania spoiny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij geometrię przekroju (T czy I), a dopiero potem oceń, czy spoina jest nieprzerwana (ciągła), czy podzielona na odcinki (przerywana). To ogranicza ryzyko wyboru "na skróty".
