Zagęszczanie mieszanki betonowej ma na celu usunięcie nadmiaru powietrza i zapewnienie szczelnego wypełnienia formy, tak aby beton dokładnie otulił zbrojenie i nie tworzył pustek (raków). W praktyce osiąga się to m.in. przez wibrowanie.
Odpowiedź "wgłębnym" jest właściwa, gdy schemat pokazuje element roboczy (buławę) zanurzany bezpośrednio w mieszance. To cecha rozpoznawcza wibratora wgłębnego: drgania powstają w buławie i są przekazywane do wnętrza betonu, co jest typowe przy betonowaniu słupów, belek, ścian oraz miejsc o ograniczonym dostępie i gęstym zbrojeniu.
Odpowiedź "stolikowym" nie pasuje do schematu zanurzenia buławy, ponieważ wibrator stolikowy pracuje przez stół wibracyjny, na którym stawia się formy/elementy. Drgania przechodzą przez stół na formę i dopiero na mieszankę – narzędzie nie jest wkłuwane w beton.
Odpowiedź "przyczepnym" dotyczy wibratorów mocowanych do deskowania lub formy (przekazywanie drgań przez ścianki formy). Taki sposób zagęszczania rozpoznaje się po tym, że źródło drgań znajduje się na zewnątrz mieszanki, a nie w jej wnętrzu.
Odpowiedź "powierzchniowym" odnosi się do zagęszczania od góry (np. listwą wibracyjną lub płytą wibracyjną) i jest charakterystyczna dla elementów o większej, dostępnej powierzchni (np. płyty). W takim przypadku schemat zwykle pokazuje działanie na powierzchnię, a nie zanurzenie końcówki roboczej w głąb betonu.
Wskazówka egzaminacyjna: rozpoznawaj typ wibratora po drodze przenoszenia drgań: do wnętrza mieszanki (wgłębny), przez formę (przyczepny/stolikowy), od góry (powierzchniowy).
