Badanie konsystencji metodą opadu stożka polega na uformowaniu próbki w stożku i zmierzeniu, o ile obniży się wysokość mieszanki po zdjęciu formy. Otrzymany wynik jest miarą urabialności mieszanki (im większy opad, tym mieszanka bardziej ciekła).
W treści podano opad 14 cm, czyli 140 mm. Klasy konsystencji typu S są definiowane przedziałami opadu stożka. W typowej klasyfikacji przedział 100–150 mm odpowiada klasie S3, dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- S2 odpowiada mniejszemu opadowi (mieszanka bardziej sztywna). Jej wybór zwykle wynika z pomylenia przedziałów albo nieuwzględnienia, że 14 cm to już wyraźnie powyżej zakresu S2.
- SI nie jest standardowym oznaczeniem klasy opadu stożka w tej klasyfikacji (łatwo o pomyłkę przez podobny zapis do "S1"). To typowy błąd wynikający z pośpiesznego czytania odpowiedzi.
- S4 dotyczy większego opadu (mieszanka bardziej ciekła). Jej wybór bywa skutkiem intuicyjnego założenia, że 14 cm to "bardzo dużo", bez sprawdzenia granic klas.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw przelicz cm na mm, potem porównaj z przedziałami klas S. Dzięki temu unikasz błędu jednostek i wyboru "na pamięć".