W pytaniu trzeba rozpoznać technikę wytwarzania wyrobu włókienniczego na podstawie sposobu przeplatania nitek widocznego na rysunku. Jeśli schemat pokazuje układ oczek (pętelek), czyli nitka biegnie w postaci kolejnych pętli łączących się ze sobą, mamy do czynienia z dzianiną, a techniką jest dzianie. Taka struktura zwykle kojarzy się z elastycznością i możliwością rozciągania w co najmniej jednym kierunku.
Odpowiedź "tkania" byłaby właściwa wtedy, gdy rysunek przedstawiałby regularny układ dwóch prostopadłych systemów nitek: osnowy i wątku, które przeplatają się według określonego splotu (np. płóciennego). W tkaninie nie występują oczka, tylko skrzyżowania dwóch układów nitek.
Odpowiedzi "igłowania" i "przeszywania" odnoszą się do włóknin (nonwovens), czyli wyrobów, w których nie buduje się klasycznej tkaniny ani dzianiny z przeplatania nitek w oczkach lub osnowie i wątku. Włókniny powstają z ułożonych włókien, które są następnie łączone mechanicznie lub innymi metodami. Igłowanie to mechaniczne splątywanie włókien igłami z zadziorami, a przeszywanie (stitch-bonding) polega na wiązaniu warstwy włókien przez przeszycie nićmi. Na typowym schemacie takich wyrobów kluczowe są warstwy włókien i sposób ich scalenia, a nie układ oczek dzianiny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz powtarzalne pętle/łańcuszki – myśl "dzianie". Gdy widzisz siatkę osnowa–wątek pod kątem prostym – myśl "tkanie". Gdy struktura wygląda jak "mata" włókien z punktami scalenia – rozważ włókniny (igłowanie/przeszywanie).