KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 1.
Na rysunku przedstawiono sposób przeplatania nitek w wyrobie włókienniczym wykonanym techniką
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek techniki dziania, który pokazuje sposób przeplatania nitek w wyrobie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dzianie polega na tworzeniu wyrobu z układu oczek (pętelek) powstających z jednej lub wielu nitek, co daje charakterystyczny "łańcuszkowy" przebieg nitki na schemacie.
Tkanie ma układ osnowa–wątek pod kątem prostym, a igłowanie i przeszywanie dotyczą włóknin, nie klasycznego układu oczek.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu trzeba rozpoznać technikę wytwarzania wyrobu włókienniczego na podstawie sposobu przeplatania nitek widocznego na rysunku. Jeśli schemat pokazuje układ oczek (pętelek), czyli nitka biegnie w postaci kolejnych pętli łączących się ze sobą, mamy do czynienia z dzianiną, a techniką jest dzianie. Taka struktura zwykle kojarzy się z elastycznością i możliwością rozciągania w co najmniej jednym kierunku.

Odpowiedź "tkania" byłaby właściwa wtedy, gdy rysunek przedstawiałby regularny układ dwóch prostopadłych systemów nitek: osnowy i wątku, które przeplatają się według określonego splotu (np. płóciennego). W tkaninie nie występują oczka, tylko skrzyżowania dwóch układów nitek.

Odpowiedzi "igłowania" i "przeszywania" odnoszą się do włóknin (nonwovens), czyli wyrobów, w których nie buduje się klasycznej tkaniny ani dzianiny z przeplatania nitek w oczkach lub osnowie i wątku. Włókniny powstają z ułożonych włókien, które są następnie łączone mechanicznie lub innymi metodami. Igłowanie to mechaniczne splątywanie włókien igłami z zadziorami, a przeszywanie (stitch-bonding) polega na wiązaniu warstwy włókien przez przeszycie nićmi. Na typowym schemacie takich wyrobów kluczowe są warstwy włókien i sposób ich scalenia, a nie układ oczek dzianiny.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz powtarzalne pętle/łańcuszki – myśl "dzianie". Gdy widzisz siatkę osnowa–wątek pod kątem prostym – myśl "tkanie". Gdy struktura wygląda jak "mata" włókien z punktami scalenia – rozważ włókniny (igłowanie/przeszywanie).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dzianina powstaje z oczek (pętelek) tworzonych z jednej lub wielu nitek, dlatego zwykle jest bardziej rozciągliwa. Tkanina ma dwa układy nitek: osnowę i wątek, które przeplatają się pod kątem prostym według splotu. Różnica wynika więc z samej budowy struktury.
Na schemacie dzianiny szukaj powtarzalnych pętelek połączonych ze sobą, często przypominających łańcuszek lub zygzak z oczek. Nitka "zawija się" w oczka zamiast krzyżować się jak osnowa i wątek w tkaninie. To właśnie pętelkowa budowa jest cechą rozstrzygającą.
W tkaniu kluczowe jest krzyżowanie dwóch prostych układów nitek (osnowy i wątku), a nie tworzenie pętli. Jeśli na rysunku widać oczka, oznacza to, że nitka buduje strukturę przez zapętlanie. To typowe dla dziania, a nie dla tkania, gdzie dominują skrzyżowania nitek pod kątem prostym.
Włóknina to wyrób z luźno ułożonych włókien, który nie jest ani tkaniną, ani dzianiną. Igłowanie to metoda mechanicznego łączenia włókien za pomocą igieł z zadziorami, które splątują włókna. Na schemacie włókniny zwykle widać "matę" włókien, a nie regularne oczka czy osnowę i wątek.
Przeszywanie włókniny (stitch-bonding) to sposób scalania warstwy włókien przez wprowadzenie nitek, które ją wiążą. To nie to samo co szycie gotowych elementów odzieży: tutaj celem jest stworzenie/ustabilizowanie struktury materiału. W szyciu łączysz już istniejące warstwy, a w przeszywaniu "budujesz" właściwości włókniny.
Dzianiny zwykle są bardziej elastyczne, lepiej dopasowują się do sylwetki i mogą wymagać stabilizacji podczas szycia (np. taśmą lub flizeliną) w newralgicznych miejscach. Często też inaczej pracują na maszynie (dobór igły, ściegu). Rozpoznanie dzianiny pomaga dobrać technikę szycia i wykończenia.
Najczęściej myli się dzianie z tkaniem, bo oba procesy kojarzą się z "nitkami". Błąd wynika z pomijania cechy strukturalnej: oczka vs układ osnowa–wątek. Częsta jest też błędna eliminacja włóknin bez zrozumienia, że igłowanie/przeszywanie to metody ich scalania, a nie splot.
Najczęściej tak, bo oczkowa budowa daje naturalną podatność na rozciąganie, ale nie jest to reguła absolutna. Rodzaj przędzy, gęstość, konstrukcja dzianiny i wykończenie mogą ograniczać lub zwiększać elastyczność. Tkaniny też mogą mieć elastyczność (np. z dodatkiem elastanu), ale mechanizm jest inny niż w oczkach.
Warto opanować: oczko (dzianina), osnowa i wątek (tkanina), splot (zasada przeplatania), a także pojęcie włókniny i metody jej łączenia (igłowanie, przeszywanie). Z tym słownikiem łatwiej dopasujesz rysunek do technologii.
Ucz się porównawczo: dla każdej grupy (tkaniny, dzianiny, włókniny) zapamiętaj 2–3 cechy rysunku i 2–3 cechy użytkowe. Pomaga oglądanie próbek i prostych schematów. Na egzaminie najpierw szukaj: oczka (dzianie) lub osnowa–wątek (tkanie); jeśli brak regularnej siatki, rozważ włókniny.
info

Około 64% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Podstawy materiałoznawstwa włókienniczego (tkaniny, dzianiny, włókniny) – rozdziały o budowie i rozpoznawaniu
  • Atlas/zeszyt próbek splotów i struktur dzianin
  • Materiały dydaktyczne szkoły (pracownia technologii odzieży) – ćwiczenia z rozpoznawania materiałów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego