Sprawdzanie współosiowości wałów w praktyce często wykonuje się na sprzęgle. Metoda pokazana w tego typu zadaniach polega na pomiarze szczeliny pomiędzy powierzchniami elementów sprzęgła (lub innymi powierzchniami kontrolnymi) w kilku położeniach, zwykle po obróceniu wałów o kolejne kąty. Do takiego pomiaru używa się szczelinomierza, czyli zestawu płytek o znanej grubości.
Dlaczego "szczelinomierza" jest poprawne? Ponieważ szczelinomierz pozwala:
- włożyć płytkę o określonej grubości w szczelinę,
- ocenić, czy szczelina jest jednakowa w różnych miejscach,
- wykryć odchyłkę ustawienia (np. różnice szczeliny mogą wskazywać niewłaściwe ustawienie elementów względem siebie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym kontekście:
- "czujnika" (np. czujnika zegarowego) używa się do pomiaru bicia promieniowego/osiowego i do dokładniejszego osiowania, ale jest to inna technika niż bezpośrednia kontrola szczeliny płytkami.
- "liniału" stosuje się m.in. do kontroli prostoliniowości lub wstępnej oceny współliniowości powierzchni (np. przykładanie do półsprzęgieł), lecz nie jest to narzędzie do pomiaru szczeliny w sposób pokazowy jak w metodzie z płytkami.
- "struny" używa się jako odniesienia do sprawdzania prostoliniowości/ustawienia na dłuższych odcinkach (metoda "na strunę"), a nie do pomiaru szczeliny między elementami sprzęgła.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać wsuwane cienkie płytki między elementy i porównywanie "przechodzi/nie przechodzi", to niemal zawsze chodzi o szczelinomierz. Jeśli widać tarczę i wskazówkę oraz pomiar wychylenia, częściej będzie to czujnik.
