Stopniowanie (grading) elementów odzieży polega na opracowaniu zestawu form dla kolejnych rozmiarów tak, aby zachować proporcje konstrukcyjne i prawidłowe dopasowanie do sylwetki. W praktyce konstrukcyjnej parametr "rozmiar" nie wynika wyłącznie z jednego wymiaru ciała: część zmian dotyczy szerokości (zależnych od obwodów), a część dotyczy długości odcinków konstrukcyjnych (zależnych od wzrostu i długości kończyn).
W metodzie proporcjonalno-obliczeniowej przyrosty nie są nanoszone "na oko", lecz wynikają z przyjętych zależności i obliczeń. Dlatego poprawne jest wskazanie, że stopniowanie odbywa się według wzrostów i obwodów: wzrost determinuje m.in. długości (np. wysokości stanu, długości nogawki, położenie linii konstrukcyjnych), a obwody determinują m.in. szerokości (np. w pasie i biodrach, szerokości nogawki w określonych przekrojach).
Odpowiedź "tylko obwodów" jest zbyt wąska, bo pomija zmiany długościowe typowe dla różnych wzrostów, co w spodniach jest krytyczne dla poprawnego ułożenia linii kolana, długości kroku i długości nogawki. Odpowiedź "tylko wzrostów" analogicznie pomija zmiany szerokościowe, a więc nie odzwierciedla realnej gradacji rozmiarów w obszarze pasa i bioder.
Odpowiedź "obwodów o równoległych szwach" miesza kryterium metody stopniowania z cechą geometryczną rysunku lub sposobem prowadzenia linii. Równoległość szwów sama w sobie nie stanowi kryterium klasyfikacji metody proporcjonalno-obliczeniowej i nie przesądza, według jakich wymiarów wykonano stopniowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy metody stopniowania i elementu odzieży, a nie pojedynczej miary, zwykle należy myśleć o jednoczesnym uwzględnieniu wymiarów szerokościowych (obwody) i długościowych (wzrost).
