Strugarki klasyfikuje się przede wszystkim według tego, który zespół wykonuje ruch główny skrawania i w jakim jest on kierunku. To klucz do poprawnego rozpoznania typu obrabiarki na rysunku/zdjęciu.
Strugarka poprzeczna (często kojarzona z klasyczną strugarką korpusową) ma poziomy suwak (belkę) wykonujący ruch posuwisto-zwrotny – podczas suwu roboczego następuje skrawanie. Stół przedmiotowy, zwykle z rowkami teowymi do mocowania, jest osadzony na prowadnicach i wykonuje ruchy posuwowe (wzdłużny i/lub poprzeczny), aby po każdym przejściu narzędzia obrabiać kolejne pasma powierzchni.
Dlatego odpowiedź "poprzeczną" jest właściwa: opis konstrukcji (poziomy suwak z imakiem + stół na prowadnicach krzyżowych) odpowiada typowym cechom strugarki poprzecznej.
- "wzdłużną" odrzucamy, bo w strugarce wzdłużnej zasadniczo ruch główny realizuje stół przesuwający detal pod narzędziem, a nie suwak wykonujący główny suw roboczy.
- "pionową" (dłutownicę) odrzucamy, bo tam suwak roboczy jest pionowy, a obróbka przypomina "dłutowanie" w dół i w górę.
- "specjalną" jest odpowiedzią zbyt ogólną: nie wynika z cech kinematycznych widocznych na maszynie, a typ "specjalny" nie jest tu podstawową kategorią rozpoznawczą.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, gdzie jest suwak i w jakim kierunku mógłby pracować. Jeśli suwak jest poziomy i wygląda na element wykonujący suw roboczy, zwykle wskazuje to na strugarkę poprzeczną.
