W systemach alarmowych włamania i napadu (SSWiN) poszczególne bloki na uproszczonych schematach odpowiadają konkretnym funkcjom: wykrywanie zdarzeń (np. czujki), sterowanie i logika (centrala), sygnalizacja (sygnalizator), obsługa użytkownika (manipulator) oraz komunikacja/transmisja informacji o alarmie.
Szyfrator jest elementem, którego rolą jest zabezpieczenie przesyłanych danych (np. w torze transmisji do urządzenia odbiorczego lub w ramach komunikacji między modułami). W praktyce oznacza to takie przekształcenie informacji, aby osoby nieuprawnione nie mogły jej łatwo odczytać, przechwycić albo podmienić bez posiadania właściwego klucza/ustawień systemu. Dlatego na schemacie szyfrator najczęściej występuje w obszarze połączeń komunikacyjnych, a nie po stronie czujek czy sygnalizatorów.
Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ wskazuje blok opisany w zadaniu jako szyfrator.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Ponieważ odnoszą się do innych liter na rysunku, które oznaczają inne elementy schematu. Typowe pomyłki wynikają z tego, że uczący się utożsamiają szyfrowanie z centralą (bo "to główne urządzenie") albo z manipulatorem (bo "tam wpisuje się kod"), jednak szyfrator jest osobnym blokiem funkcjonalnym związanym z ochroną transmisji, a nie z obsługą użytkownika czy detekcją.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "którą literą oznaczono…" warto prześledzić tor sygnałowy na schemacie: od detekcji, przez przetwarzanie, po komunikację. Elementy zabezpieczające transmisję zwykle znajdują się przy odcinku odpowiedzialnym za przekaz informacji, a nie przy czujkach.