Wskazane urządzenie to ogranicznik przepięć (SPD). Jego zadaniem jest ochrona instalacji i odbiorników przed przepięciami (np. atmosferycznymi i łączeniowymi) przez odprowadzenie impulsu do przewodu ochronnego PE.
W rozdzielnicy mieszkaniowej SPD w układzie TN montuje się typowo tak, że:
- do górnych zacisków doprowadzone są przewody L1, L2, L3 oraz N,
- zacisk/wyjście ochronnika jest połączone możliwie krótko z szyną PE (żółto-zielony przewód).
To właśnie taki układ połączeń (L1–L3+N oraz wyraźne połączenie do PE) jest cechą rozpoznawczą SPD. W stanie normalnym SPD ma dużą impedancję i praktycznie nie przewodzi, a w chwili przepięcia jego impedancja gwałtownie maleje, dzięki czemu prąd udarowy jest kierowany do PE.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Stycznik – jest aparatem łączeniowym sterowanym (ma cewkę i styki robocze). W rozdzielnicy wygląda i jest okablowany inaczej; nie ma typowego "zwarcia"/odprowadzenia do PE jak SPD.
- Rozłącznik instalacyjny – służy do bezpiecznego odłączania obwodu. Jest włączany szeregowo w tor prądowy, a nie równolegle do PE w celu odprowadzania udarów.
- Wyłącznik nadmiarowoprądowy – chroni przed przeciążeniem i zwarciem. Ma wejście i wyjście toru fazowego (oraz ewentualnie N w wersji wielobiegunowej), ale nie ma funkcji odprowadzania przepięć do PE i nie łączy się go w sposób typowy dla SPD.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na zdjęciu rozdzielnicy widać aparat z podłączonymi L/N oraz osobnym przewodem do PE, najczęściej jest to element ochrony przeciwprzepięciowej (SPD), a nie aparat łączeniowy czy zabezpieczenie nadprądowe.
