W silniku bocznikowym prądu stałego strumień wzbudzenia jest w przybliżeniu stały, więc prędkość obrotowa zależy głównie od napięcia "efektywnie" dostępnego dla twornika i od spadków napięcia w jego obwodzie.
Po włączeniu rezystancji dodatkowej w szereg z twornikiem całkowita rezystancja obwodu twornika rośnie. Gdy rośnie prąd twornika, rośnie też spadek napięcia I·R na tej rezystancji. W efekcie na samym tworniku pozostaje mniejsze napięcie, zmniejsza się SEM (związana z prędkością), a więc prędkość silnika dla danego prądu jest niższa.
Wykres n = f(I) dla większej rezystancji dodatkowej ma zatem typowo:
- niższe wartości prędkości przy tych samych wartościach prądu,
- większy spadek prędkości wraz ze wzrostem prądu (bardziej strome "opadanie" charakterystyki).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "D", czyli krzywa odpowiadająca najwyższej rezystancji dodatkowej (najbardziej obniżona/wyraźnie opadająca w porównaniu z pozostałymi).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ wskazują charakterystyki odpowiadające mniejszym rezystancjom: mają wyższą prędkość przy tym samym prądzie (mniejszy spadek I·R), więc nie mogą opisywać przypadku największej rezystancji dodatkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "największej rezystancji w szeregu z twornikiem", szukaj na wykresie krzywej, która dla tego samego prądu daje najmniejszą prędkość (największe straty napięcia w obwodzie twornika).
