Sublimacja to przemiana, w której substancja przechodzi ze stanu stałego bezpośrednio do gazowego, z pominięciem stanu ciekłego. W laboratorium technika ta jest używana do oczyszczania ciał stałych, które łatwo sublimują (klasyczny przykład stanowi jod). W praktyce ogrzewa się zanieczyszczony jod, jego pary przemieszczają się do chłodniejszej części zestawu i tam ulegają resublimacji, czyli osadzają się jako kryształy o większej czystości, podczas gdy część zanieczyszczeń pozostaje w miejscu ogrzewania.
Odpowiedź "sublimacji." jest poprawna, bo zestaw do oczyszczania jodu zwykle wykorzystuje różnicę lotności i zdolność jodu do przechodzenia w parę bez wcześniejszego topnienia oraz do ponownego osadzania na chłodnej powierzchni.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego procesu:
- "topnienia." – topnienie opisuje przejście stałe → ciekłe. Samo stopienie próbki nie jest metodą oczyszczania jodu i nie tłumaczy obserwowanego osadzania się produktu na chłodniejszej części aparatury.
- "rektyfikacji." – rektyfikacja to rozdział mieszanin cieczy o różnych temperaturach wrzenia w kolumnie frakcyjnej. Nie jest to typowa metoda oczyszczania stałego jodu i wymagałaby aparatury destylacyjnej dla cieczy.
- "odparowania." – odparowanie dotyczy zwykle usuwania rozpuszczalnika z roztworu (ciecz → gaz) lub zagęszczania. W przypadku jodu kluczowe jest przejście stałe → gaz i ponowne osadzanie, czyli właśnie sublimacja.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się jod i aparat, w którym produkt odkłada się na chłodnej powierzchni (a nie skrapla jak ciecz), to najczęściej sprawdzana jest sublimacja/resublimacja.