W układzie kombinacyjnym wyjście zależy wyłącznie od aktualnych stanów wejść, więc diagram czasowy można interpretować tak, jakby w każdym "momencie" istniała konkretna kombinacja (I1, I2, I3) i odpowiadające jej Q1.
Na przedstawionym przebiegu widać, że Q1 pozostaje w stanie niskim (0) przez większość czasu, nawet gdy:
- pojedyncze wejście ma stan wysoki,
- dwa wejścia jednocześnie mają stan wysoki, a trzecie jest niskie.
Q1 przyjmuje stan wysoki (1) tylko w tym odcinku, w którym jednocześnie I1=1, I2=1 oraz I3=1. Gdy tylko jedno z wejść spada do 0, Q1 natychmiast wraca do 0. To zachowanie jest typowe dla bramki AND o trzech wejściach.
Odpowiedź "I1 ∧ I2 ∧ I3" jest poprawna, ponieważ koniunkcja daje 1 wyłącznie wtedy, gdy wszystkie argumenty są równe 1 (dla trzech wejść jest to tylko przypadek 111).
Pozostałe propozycje nie pasują do obserwacji z diagramu:
- "I1 ∨ I2 ∨ I3" dawałoby stan wysoki zawsze, gdy jakiekolwiek wejście jest w 1, więc Q1 byłoby wysokie znacznie częściej.
- "I1 ∧ I2 ∨ I3" (przy typowym priorytecie ∧ przed ∨) oznacza (I1 ∧ I2) ∨ I3, więc samo I3=1 podniosłoby Q1, czego diagram nie pokazuje.
- "I1 ∨ I2 ∧ I3" oznacza I1 ∨ (I2 ∧ I3), więc już I1=1 wystarczyłoby do Q1=1, co także byłoby widoczne na przebiegu.
W praktyce taka logika AND jest używana jako "zezwolenie": wyjście pojawia się dopiero po spełnieniu wszystkich warunków naraz (np. czujniki, blokady, sygnały bezpieczeństwa).