W przekładni obiegowej (planetarnej) wyróżnia się trzy podstawowe elementy: koło słoneczne (zwykle w środku), koła satelitarne (kilka jednakowych kół pośrednich) oraz wieniec (koło z uzębieniem wewnętrznym), a dodatkowo jarzmo/nośnik, które przenosi osie satelit.
Koło satelitarne rozpoznaje się po tym, że:
- nie jest pojedynczym kołem centralnym (to typowo koło słoneczne),
- jest kołem "pośrednim" i pracuje w zazębieniu z kołem słonecznym,
- często jednocześnie zazębia się z wieńcem (zależnie od konstrukcji),
- obraca się na własnej osi osadzonej w jarzmie i jednocześnie "obieguje" wokół koła słonecznego.
W tym zadaniu identyfikacja odbywa się na podstawie oznaczeń na rysunku. Zgodnie z przedstawionym rysunkiem, numer 3 przypisano do koła, które ma cechy koła satelitarnego (koło pośrednie pracujące w układzie planetarnym), więc ta odpowiedź jest poprawna.
Pozostałe numery są nieprawidłowe, ponieważ na rysunku oznaczają inne elementy przekładni (np. koło centralne, wieniec albo element nośny/obudowę), a nie koło satelitarne. Typowym błędem jest wybór elementu centralnego "bo jest najbardziej widoczny" lub wybór największego koła, zamiast sprawdzenia, które koło jest osadzone na jarzmie i współpracuje z pozostałymi kołami.
Wskazówka egzaminacyjna: przy przekładniach planetarnych zawsze szukaj kół wielokrotnych (kilka jednakowych sztuk) rozmieszczonych wokół środka — to najczęściej satelity. Następnie potwierdź ich rolę, analizując, z czym są w zazębieniu.
