KWALIFIKACJA TWO9 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 38.
Na rysunku żurawia pokładowego cyfrą 1 oznaczono
Rysunek techniczny przedstawia schemat żurawia pokładowego w widoku z boku.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenie "1" wskazuje na pionowo zwisającą linę wychodzącą z końca ramienia (przy zbloczu z hakiem).
W nazewnictwie użytym w zadaniu ta lina jest określona jako "rener", a pozostałe odpowiedzi dotyczą osprzętu (szakle) lub elementów konstrukcji (ostojnica, wysięgnik).

Pełne wyjaśnienie:

Na schematach technicznych kluczowe jest odczytanie linii odniesienia (cienkiej kreski prowadzącej od numeru do elementu). W tym rysunku numer "1" jest po prawej stronie, a linia odniesienia kieruje się bezpośrednio na pionową linę zwisającą z końca ramienia żurawia, na której znajduje się zblocze z hakiem. Oznaczony element nie jest więc częścią konstrukcji (taką jak kolumna/ostojnica czy wysięgnik), tylko elementem olinowania roboczego.

Odpowiedź "rener" jest poprawna, bo w ramach słownictwa przyjętego w tym zadaniu odnosi się do wskazanej liny (odcinka liny pracującego przy podnoszeniu/opuszczaniu ładunku). W praktyce egzaminacyjnej trzeba umieć połączyć to, co widać na rysunku (lina zwisająca), z nazwą podaną w wariantach odpowiedzi.

  • Odpowiedź "szakle" jest błędna, ponieważ szekla to metalowy łącznik (zwykle w kształcie litery U lub omega) z trzpieniem, a na oznaczeniu "1" nie wskazano żadnego elementu łączeniowego, tylko samą linę.
  • Odpowiedź "ostojnicę" należy odrzucić, bo ostojnica jest elementem konstrukcyjnym/podporowym. Na rysunku oznaczenie nie dotyczy podstawy ani podpory, lecz odcinka linowego po prawej stronie.
  • Odpowiedź "wysięgnik" jest niepoprawna, gdyż wysięgnik to ukośne ramię żurawia. Oznaczenie "1" nie wskazuje na ramię, tylko na zwisający odcinek liny przy zbloczu i haku.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij element opisowo ("pionowa lina zwisająca z końca ramienia"), dopiero potem dopasuj do listy odpowiedzi. To ogranicza pomyłki wynikające z niepewności terminologicznej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Linia odniesienia to cienka kreska łącząca numer z elementem, którego dotyczy oznaczenie. Zawsze wskazuje dokładne miejsce identyfikacji, nawet jeśli numer jest odsunięty od obiektu. Pominięcie tej linii to częsta przyczyna błędów w zadaniach z rysunkami.
Najczęściej jest to linia biegnąca od konstrukcji żurawia do końca wysięgnika, a następnie pionowo w dół do zblocza i haka. W widoku bocznym wygląda jak prosty odcinek "zwisający". Zwykle jest cieńsza niż elementy konstrukcyjne (ramię, kolumna).
Szekla jest metalowym łącznikiem (osprzętem), a na typowym schemacie byłaby narysowana jako wyraźny detal przy haku lub połączeniu. Jeśli oznaczenie wskazuje na długi, ciągły odcinek, to najczęściej jest to lina, a nie element złączny.
Wysięgnik to ukośne lub poziome ramię żurawia, które "wynosi" punkt podwieszenia ładunku poza obrys podstawy/kolumny. Na schemacie to masywny element konstrukcyjny, do którego dochodzi lina i z którego zwisa zblocze z hakiem.
Elementy konstrukcji (kolumna, podstawa, wysięgnik) są zwykle rysowane grubszą kreską i tworzą bryłę nośną. Olinowanie (liny) jest rysowane cienką, prostą linią, często w postaci odcinka biegnącego po skosie i odcinka pionowego przy haku.
Tak, ale z ostrożnością. Najpierw sprawdź, gdzie dokładnie dochodzi linia odniesienia, potem nazwij element funkcjonalnie (np. "lina zwisająca"). Dopiero na końcu dopasuj termin z odpowiedzi. To zmniejsza ryzyko pomyłki przy mniej znanym słownictwie.
Najczęściej na końcu liny znajduje się zblocze (układ krążków) oraz hak do podwieszenia ładunku. W zależności od rozwiązania mogą wystąpić też łączniki (np. szekle) lub zawiesia, ale sama lina na schemacie to ciągły odcinek bez detali.
To zwykle efekt skupienia na "końcu ramienia" zamiast na tym, co wskazuje linia odniesienia. Wysięgnik jest duży i intuicyjnie kojarzy się z żurawiem, a lina bywa narysowana cienko. Pomaga zasada: konstrukcja = gruba kreska, olinowanie = cienka kreska.
Przy przygotowaniu do podnoszenia ładunku, kontroli stanu technicznego i podczas komend roboczych. Precyzyjne nazwanie elementu (lina, zblocze, hak, wysięgnik) ogranicza nieporozumienia i poprawia bezpieczeństwo pracy na pokładzie, zwłaszcza w zespole.
Ćwicz czytanie schematów: najpierw odnajdź numer i linię odniesienia, potem opisz element własnymi słowami, a dopiero na końcu ucz się przyporządkowania nazw. Dobrze działa też powtarzanie typowych rysunków żurawi, wciągarek i osprzętu ładunkowego.
info

Około 46% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Instrukcje obsługi (DTR) typowych żurawi pokładowych stosowanych na jednostkach śródlądowych (sekcje: budowa/elementy)
  • Słowniki i glosariusze terminów żeglugowych oraz olinowania (dla ujednolicenia nazewnictwa)
  • Materiały szkoleniowe z zakresu prac ładunkowych i urządzeń podnoszeniowych na statku (schematy + nazewnictwo)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego