Chłodnica (skraplacz) w aparaturze laboratoryjnej służy do skraplania par powstających podczas ogrzewania mieszaniny (np. w destylacji) albo do zawracania skroplonego rozpuszczalnika do kolby (refluks). Wybór typu chłodnicy zależy od wymaganej intensywności chłodzenia i konstrukcji zestawu.
Odpowiedź "Liebiega" wskazuje na chłodnicę o klasycznej budowie: prosty wkład (rurka) w płaszczu wodnym. To najczęściej używana chłodnica w podstawowych zestawach, dlatego na schematach aparatury bywa prezentowana jako standardowy, prosty element chłodzący.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do oznaczenia tej chłodnicy?
- "spiralną" wybiera się zwykle, gdy na schemacie widać charakterystyczną, zwiniętą spiralę zwiększającą powierzchnię wymiany ciepła. To konstrukcja inna niż prosta rurka w płaszczu.
- "kulkową" (z kulkami/poszerzeniami) rozpoznaje się po szeregu zgrubień zwiększających powierzchnię chłodzenia i turbulencję par. Jeśli schemat pokazuje element prosty, nie jest to chłodnica kulkowa.
- "powietrzną" nie ma płaszcza wodnego; chłodzenie odbywa się przez kontakt z powietrzem. Na schematach wygląda inaczej i stosuje się ją w innych warunkach pracy.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu chłodnic patrz na cechę konstrukcyjną zwiększającą powierzchnię chłodzenia (spirala, kulki, żebra/brak płaszcza) oraz na obecność płaszcza wodnego. To szybciej prowadzi do poprawnej odpowiedzi niż kierowanie się samą "znajomością nazwy".
