To zadanie sprawdza klasyczną procedurę MRP (planowania potrzeb materiałowych) opartą na dwóch danych wejściowych: strukturze wyrobu (BOM) oraz stanach magazynowych. Kluczowe jest zachowanie poprawnej kolejności liczenia.
Krok 1 – zapotrzebowanie na wyrób gotowy (ile X trzeba wytworzyć)
Potrzeba zrealizować zamówienie na 100 szt. X, ale w magazynie jest już 10 szt. wyrobu gotowego X. Zatem do produkcji pozostaje: 100 − 10 = 90 szt. X.
Krok 2 – rozwinięcie struktury wyrobu (BOM) na komponenty
Z drzewa produktu wynika, że na 1 szt. X zużywa się 2 szt. elementu M oraz 1 szt. elementu N. Dla 90 szt. X zapotrzebowanie brutto na komponenty wynosi:
- M: 90 × 2 = 180 szt.
- N: 90 × 1 = 90 szt.
Krok 3 – uwzględnienie zapasów komponentów (potrzeby netto)
W magazynie są zapasy: M = 40 szt., N = 20 szt. Potrzeby materiałowe (netto) to zapotrzebowanie brutto pomniejszone o stan magazynowy komponentów:
- M: 180 − 40 = 140 szt.
- N: 90 − 20 = 70 szt.
Dlatego poprawna odpowiedź to "140 szt. elementu M i 70 szt. elementu N".
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Warianty z 50 szt. M wynikają z pominięcia mnożenia przez strukturę (2 szt. M na 1 X) albo z błędnego założenia, że do produkcji jest znacznie mniej niż 90 szt. X.
- Warianty z 80 szt. N zwykle oznaczają pomyłkę w odejmowaniu zapasu N (np. odjęcie 10 zamiast 20) lub nieuwzględnienie pełnych stanów magazynowych.
- Wariant 140 szt. M i 80 szt. N miesza poprawnie policzony M z błędnie policzonym N, co jest typowym skutkiem liczenia "na skróty" bez kontroli każdego komponentu osobno.
Wskazówka egzaminacyjna: w MRP zawsze najpierw odejmij zapas wyrobu gotowego, dopiero potem przelicz komponenty z BOM i na końcu odejmij zapasy materiałów.
