W typowym zasilaczu sieciowym można wyróżnić kilka bloków funkcjonalnych: obniżenie napięcia (najczęściej transformator), prostowanie (diody: jednopołówkowo lub dwupołówkowo/mostkiem), filtrację (zwykle kondensator wygładzający) oraz stabilizację (układ utrzymujący możliwie stałe napięcie na wyjściu).
Odpowiedź "stabilizujący" jest poprawna, gdy strzałka na schemacie wskazuje blok stabilizacji (np. stabilizator liniowy, układ Zenera z tranzystorem, przetwornicę z pętlą sprzężenia zwrotnego). Cechą stabilizacji jest to, że napięcie wyjściowe ma określoną wartość i w pewnym zakresie nie zmienia się istotnie przy zmianach prądu obciążenia oraz przy wahaniach napięcia wejściowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim przypadku?
- "prostujący dwupołówkowy" dotyczy etapu zamiany AC na DC z wykorzystaniem obu połówek przebiegu (np. mostek Graetza lub układ z odczepem transformatora). To nie jest to samo co stabilizacja; po prostowaniu napięcie nadal może silnie zależeć od obciążenia i ma tętnienia.
- "prostujący jednopołówkowy" oznacza prostowanie tylko jednej połówki sinusoidy (jedna dioda). To rozwiązanie jest prostsze, ale daje większe tętnienia i gorszą sprawność wykorzystania transformatora; nadal nie zapewnia stabilnego poziomu napięcia.
- "obniżający napięcie do bezpiecznego" opisuje funkcję transformatora lub przetwornicy obniżającej, czyli zmianę poziomu napięcia. Stabilizator może "ustalać" napięcie na konkretną wartość, ale sam opis "obniżający do bezpiecznego" nie jest typową definicją stabilizatora i nie odpowiada roli bloku stabilizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: stabilizację rozpoznawaj po elementach typowych dla regulacji (stabilizator scalony, dioda Zenera, pętla sprzężenia zwrotnego), a prostowanie po układzie diod w konfiguracji jednej diody lub mostka.
