Szkic polowy to odręczny zapis sytuacji w terenie wykonywany podczas pomiaru. Zawiera punkty osnowy i szczegóły terenowe będące przedmiotem pomiaru (np. zarys obiektów, miary, kierunek północy, datę, wykonawcę). Jego celem jest umożliwienie wiarygodnego opracowania kameralnego wyników pomiaru, dlatego na szkicu ujmuje się treść, która jest rzeczywista i istotna w momencie pomiaru.
Odpowiedź "drewnianych przeznaczonych do rozbiórki" jest poprawna, ponieważ takie obiekty mają charakter nietrwały i z założenia znikną z terenu. Ujmowanie ich na szkicu polowym często nie ma wartości użytkowej dla opracowania mapy i może wprowadzać w błąd co do aktualnego zagospodarowania terenu w krótkim czasie po pomiarze.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają tego kryterium pomijania:
- "tymczasowych o niewielkich wymiarach" – brzmi jak obiekty potencjalnie pomijalne, ale pytanie dotyczy budynków; w praktyce o ujęciu na szkicu decyduje to, czy obiekt jest mierzony w ramach pracy i czy stanowi istotny szczegół. Sama informacja o "niewielkich wymiarach" nie przesądza jednoznacznie o pominięciu budynku.
- "drewnianych niezamieszkałych" – fakt niezamieszkania nie jest kryterium geodezyjnym; liczy się istnienie obiektu i potrzeba udokumentowania jego zarysu w pomiarze sytuacyjnym.
- "murowanych gospodarczych w stanie surowym" – taki obiekt może istnieć w terenie i być istotny (ma trwały zarys i wpływa na treść opracowania), więc co do zasady powinien zostać pomierzony i przedstawiony.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pojawia się określenie typu "przeznaczony do rozbiórki", zwykle sugeruje ono obiekt nietrwały lub o krótkiej "żywotności" w terenie, a to jest typowy powód pomijania/ograniczania treści w dokumentacji polowej.
