W analizie fryzury "kompozycja" opisuje sposób zorganizowania kształtu, linii i masy we fryzurze. Kompozycja otwarta to taka, w której forma nie jest optycznie domknięta: linie mogą prowadzić na zewnątrz, a kontur fryzury sprawia wrażenie lżejszego i bardziej "rozchodzącego się" w przestrzeni. Często wiąże się to z odsłonięciem fragmentów twarzy lub szyi, przerwami w obrysie oraz kierunkami pasm, które nie budują zwartej bryły.
Odpowiedź "otwartej" jest właściwa, gdy na ilustracji widać właśnie taki charakter konturu i rozkładu masy: brak wyraźnego, zamkniętego obrysu oraz wrażenie przestrzenności i "oddechu" formy.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych kryteriów opisu lub są przeciwieństwem kompozycji otwartej:
- "zamkniętej" dotyczy fryzury o zwartej, domkniętej bryle, gdzie kontur jest wyraźnie zamknięty i czytelny, a masa układa się w jednolitą formę.
- "centralnej" opisuje kompozycję z akcentem w centrum (lub wokół osi środkowej), czyli mówi o rozmieszczeniu punktu ciężkości/akcentu, a nie o tym, czy forma jest domknięta.
- "symetrycznej" odnosi się do zgodności lewej i prawej strony względem osi, ale fryzura może być symetryczna i jednocześnie otwarta albo zamknięta. To inny wymiar klasyfikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy obrys fryzury jest zwarty i "zamknięty" (wtedy kompozycja zamknięta), czy raczej lekki, z kierunkami uciekającymi na zewnątrz (wtedy kompozycja otwarta). Dopiero potem rozważ oś (centralna/niecentralna) oraz symetrię.
