Zapora przeciwwybuchowa pyłowa ma za zadanie ograniczać skutki wybuchu (zwłaszcza pyłu węglowego) poprzez wytworzenie w strefie fali wybuchowej dużej ilości obojętnego pyłu (pyłu kamiennego), który rozcieńcza i tłumi płomień oraz zmniejsza zdolność mieszaniny do dalszego przenoszenia wybuchu. W polu metanowym wymagania dotyczące zabezpieczenia są szczególnie istotne, bo obecność metanu zwiększa ryzyko zapłonu i propagacji zjawiska.
W zadaniu podano przekrój wyrobiska w świetle obudowy S = 10 m2. Tego typu pytania sprawdzają umiejętność zastosowania normatywnego przelicznika (masa pyłu przypadająca na 1 m2 przekroju) do wyznaczenia minimalnej masy pyłu na zaporze. Obliczenie ma charakter proporcjonalny: im większy przekrój, tym większa wymagana masa materiału zabezpieczającego.
Dla S = 10 m2 minimalna ilość wynosi 4 000 kg. Jest to wartość, która odpowiada zastosowaniu właściwej normy/przelicznika dla pola metanowego i daje wynik w tonach przeliczany na kilogramy (4 t = 4 000 kg).
- 4 000 kg – poprawne, bo odpowiada minimalnej wymaganej masie pyłu dla podanego przekroju.
- 3 000 kg – zaniża wymaganą ilość; typowy błąd to przyjęcie zbyt małego przelicznika lub pominięcie warunku "pole metanowe".
- 2 000 kg – wyraźnie zaniżone; często wynika z błędu rachunkowego (np. dzielenia zamiast mnożenia) albo mylenia przekroju z inną wielkością.
- 1 000 kg – zdecydowanie za mało; może wynikać z intuicyjnego zgadywania bez oparcia w zasadach doboru zapór.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę, czy w treści pojawia się warunek typu "pole metanowe", "przekrój w świetle obudowy" oraz "co najmniej". To sygnały, że należy użyć wymagań dla bardziej rygorystycznego wariantu i policzyć wartość minimalną.
