Badanie tętna u konia wykonuje się najczęściej na naczyniu przebiegającym po dolnej krawędzi żuchwy, w pobliżu wcięcia naczyniowego. W tym miejscu tętnica jest stosunkowo łatwo wyczuwalna palcami, dlatego stanowi klasyczny punkt oceny częstości i jakości pulsu w praktyce weterynaryjnej. Na ilustracji palce są przyłożone właśnie od spodu do brzegu żuchwy, co odpowiada badaniu na tętnicy szczękowej zewnętrznej.
Warto pamiętać, że w nowszym nazewnictwie anatomicznym naczynie to określa się jako tętnicę twarzową. W starszej literaturze i w części materiałów dydaktycznych nadal spotyka się nazwę "tętnica szczękowa zewnętrzna". W tym pytaniu chodzi więc o dobrze znane miejsce palpacji tętna u konia, a nie o dwa różne naczynia.
Odpowiedź "podoczodołowej" jest nieprawidłowa, ponieważ tętnica podoczodołowa przebiega wyżej, w okolicy otworu podoczodołowego, a nie przy dolnej krawędzi żuchwy. Odpowiedź "szyjnej" także jest błędna, bo tętnice szyi leżą w innym rejonie anatomicznym i nie są pokazane na zdjęciu. Odpowiedź "promieniowej" jest nieprawidłowa, ponieważ tętnica promieniowa dotyczy kończyny piersiowej, a nie głowy.
Na egzaminie warto łączyć anatomię z obserwacją położenia dłoni lub sondy. Jeśli palce znajdują się przy brzegu żuchwy, należy myśleć o tętnie badanym na tętnicy twarzowej, czyli historycznie szczękowej zewnętrznej. To typowy przykład zadania sprawdzającego praktyczne rozpoznanie miejsca badania, a nie samo pamięciowe odtwarzanie nazw.
