Pochylenie skarpy nasypu w praktyce utrzymania i budowy podtorza zapisuje się najczęściej jako 1:n, gdzie 1 oznacza przyrost w pionie (wysokość), a n odpowiadający mu odcinek w poziomie (rzut). Z tego wynika prosta zasada: im większe n, tym skarpa jest łagodniejsza, a więc zwykle bardziej bezpieczna (ma większą rezerwę stateczności i jest mniej podatna na osuwanie).
Dla nasypu o wysokości 4 m wykonanego z gruntu piaszczystego stosuje się wartości typowe, ponieważ piaski (grunty niespoiste) mają stateczność wynikającą głównie z tarcia wewnętrznego, a przy umiarkowanych wysokościach można przyjmować nachylenia katalogowe bez każdorazowego liczenia stateczności. W podanym kontekście jako najbezpieczniejsze standardowe pochylenie wskazano 1:1,5 (1 pionowo : 1,5 poziomo).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- 1:1,0 oznacza skarpę bardziej stromą (mniejszy odcinek w poziomie na tę samą wysokość), co zmniejsza bezpieczeństwo i zwiększa ryzyko zsuwu lub erozji.
- 1,5:1 oraz 2,0:1 to zapisy "odwrócone" względem przyjętej konwencji 1:n. W takim odczycie sugerowałyby 1 jednostkę w poziomie na 1,5 lub 2 jednostki w pionie, czyli skarpę bardzo stromą, nieodpowiadającą typowemu zapisowi pochylenia skarp nasypów.
W praktyce warto zapamiętać, że dla piasków bezpieczne nachylenia są zwykle łagodniejsze niż "prawie pionowe" skarpy, a poprawny zapis 1:n zawsze odnosi się do pion : poziom. Jeśli warunki wodno-gruntowe są trudne (np. wysoka woda, rozmywanie), często stosuje się jeszcze łagodniejsze skarpy lub umocnienia, ale w tym pytaniu chodzi o typową wartość dla 4 m nasypu z piasku.
