W zasiewach roślin motylkowych drobnonasiennych (np. lucerna, koniczyny) stosuje się czasem roślinę ochronną (osłonową). Jej zadaniem jest:
- ograniczyć zachwaszczenie w początkowym okresie,
- osłonić delikatne siewki i poprawić warunki wzrostu,
- ułatwić prowadzenie plantacji w pierwszych tygodniach,
- dać dodatkowy plon w roku siewu, gdy uprawa jest przeznaczona na paszę.
W tym zastosowaniu często wybiera się zboże jare, które szybko wschodzi i równomiernie się rozwija, a jednocześnie pozwala roślinie motylkowej na dalszy wzrost po zbiorze/osłabieniu konkurencji. Dlatego poprawną odpowiedzią jest jęczmień jary, jako typowa roślina osłonowa w takich siewach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Żyto ozime – jako ozime ma inną technologię i termin siewu; może też silnie konkurować i nie odpowiada typowej roli rośliny osłonowej w siewie wiosennym.
- Bobik – należy do roślin motylkowych grubonasiennych i nie pełni typowej funkcji rośliny osłonowej dla drobnonasiennych; to inny kierunek uprawy i inna konkurencja w łanie.
- Pszenżyto ozime – podobnie jak inne ozime, wiąże się z odmiennym terminem siewu i zwykle nie jest standardowym wyborem dla ochrony wiosennych zasiewów motylkowych drobnonasiennych przeznaczonych na paszę.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o roślinę osłonową zwracaj uwagę na słowa kluczowe "drobnonasienne" i "na paszę". Często kierują one wybór w stronę zboża jarego, które ogranicza chwasty, ale nie "zagłusza" rośliny właściwej.
