Odmiany późne (późno dojrzewające) jabłoni mają zwykle większe wymagania cieplne i potrzebują dłuższego okresu wegetacyjnego, aby osiągnąć dojrzałość zbiorczą i odpowiednią jakość owoców (m.in. wybarwienie, zawartość cukrów, właściwą twardość).
W praktyce oznacza to, że korzystniejsze są rejony, w których:
- sezon wegetacyjny jest dłuższy,
- jesień bywa relatywnie cieplejsza,
- ryzyko wczesnych przymrozków i bardzo niskich temperatur zimą jest mniejsze.
Odpowiedź "południowo-zachodniej" pasuje do tej logiki, ponieważ część zachodnia Polski jest częściej oceniana jako łagodniejsza termicznie niż północno-wschodnia, a w połączeniu z wpływem położenia na południu sprzyja uprawie odmian, które dojrzewają późno.
Pozostałe kierunki są gorszym wyborem z typowych powodów klimatycznych:
- "północno-wschodniej" – kojarzy się z krótszym sezonem wegetacyjnym i większym ryzykiem silniejszych mrozów, co utrudnia uprawę odmian późnych.
- "północno-zachodniej" – mimo wpływu klimatu bardziej morskiego, lokalnie sezon może być chłodniejszy (zwłaszcza wiosną), co nie zawsze sprzyja odmianom o wysokich wymaganiach cieplnych do późnego dojrzewania.
- "południowo-wschodniej" – położenie na południu może sprzyjać ciepłu, ale częściej rozważa się też większe ryzyko skrajności (np. mroźniejsze epizody lub przymrozki), dlatego nie jest to standardowa odpowiedź "najlepsza" w ujęciu ogólnopolskim.
W nauce do egzaminu warto łączyć to zagadnienie z zasadą: im później dojrzewa odmiana, tym bardziej krytyczne są suma ciepła i długość okresu wegetacji, a lokalizacja sadu powinna minimalizować ryzyko niedojrzenia owoców i uszkodzeń mrozowych.
