W zootechnice "wyniki produkcyjne" w opasie rozumie się jako wydajność i efektywność tuczu, czyli m.in. tempo przyrostu masy, długość okresu opasu oraz wykorzystanie paszy. Z tego punktu widzenia najwyższe rezultaty osiąga opas intensywny, ponieważ opiera się na dużych nakładach organizacyjnych i żywieniowych: dawki są precyzyjnie bilansowane, a warunki utrzymania oraz profilaktyka zdrowotna są lepiej kontrolowane. To sprzyja stabilnym przyrostom i powtarzalnym efektom.
Odpowiedź "ekstensywny" jest niepoprawna, bo w tym systemie nakłady są mniejsze (częściej wypas i warunki bardziej zależne od pogody), co zazwyczaj przekłada się na wolniejsze tempo wzrostu i dłuższy czas tuczu. Może to być korzystne kosztowo lub środowiskowo, ale nie oznacza "najlepszych wyników produkcyjnych" rozumianych jako maksymalna wydajność.
Odpowiedź "półintensywny" również nie jest najlepsza, ponieważ jest to system pośredni (mieszany). Skoro jest kompromisem między nakładami a efektami, to zwykle daje parametry pośrednie, a nie najwyższe.
Odpowiedź "na białe mięso" wprowadza inny typ klasyfikacji: dotyczy raczej rodzaju produktu i sposobu żywienia (np. ukierunkowania na określony typ mięsa), a nie intensywności systemu produkcyjnego. To częsty błąd na egzaminach: uczeń miesza "system opasu" z "celem produktu".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "najlepsze wyniki produkcyjne", w pierwszej kolejności myśl o systemie intensywnym (maksymalizacja wydajności), a dopiero potem rozważaj koszty czy walory jakościowe, jeśli są wprost podane jako kryterium.
