Pytanie dotyczy rozpoznania sytuacji, w której ryzyko urazu pracownika przy pochwyceniu ładunku jest najmniejsze. Przy ocenie takiej sytuacji analizuje się przede wszystkim to, czy sposób chwytania i pozycja ciała ograniczają typowe mechanizmy urazów: przygniecenie palców, nagłe szarpnięcie i przeciążenie kończyn, utratę równowagi oraz upuszczenie ładunku.
W praktyce za rozwiązanie najbezpieczniejsze uznaje się takie, w którym pracownik:
- ma stabilną postawę (bez nadmiernego wychylenia i bez skrętu tułowia),
- ma kontrolę nad ładunkiem (chwyt pewny, bez trzymania za krawędzie w sposób narażający dłonie),
- minimalizuje ryzyko zakleszczenia lub przygniecenia palców między ładunkiem a podłożem/innym elementem,
- nie wykonuje ruchów gwałtownych, a obciążenie nie wymusza niekorzystnych dźwigni (np. daleko od ciała lub jedną ręką).
Odpowiedź "A" jest poprawna, ponieważ przedstawia wariant, który w porównaniu z pozostałymi fotografiami najlepiej spełnia powyższe kryteria ograniczania ryzyka urazu przy pochwyceniu ładunku.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, gdyż odpowiadają typowym sytuacjom zwiększającym ryzyko: chwyt niepewny lub w strefie zgniotu, brak stabilizacji postawy, niekorzystne ułożenie kończyn albo manewr wymagający skrętu/pochylenia i utraty równowagi. W realnych warunkach takie błędy prowadzą do urazów dłoni (stłuczenia, zmiażdżenia), przeciążeń nadgarstka i barku oraz upuszczenia przenoszonego elementu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie brzmi o najmniejsze ryzyko, szukaj zdjęcia, na którym widać jednocześnie kontrolę ładunku i brak oczywistych zagrożeń dla dłoni (strefy przygniecenia) oraz stabilną, ergonomiczną pozycję ciała.
