W pytaniu kluczowe jest kryterium: najmniejsze szkody w pokrywie gleby i odnowieniu naturalnym. Uszkodzenia te powstają głównie przez:
- wleczenie drewna po powierzchni gleby (zrywanie runa, rozrywanie ściółki, odsłanianie mineralnej warstwy, niszczenie nalotu),
- kontakt kłód z podrostem i nalotem w trakcie przemieszczania,
- ugniatanie gleby przez przejazdy (koleiny, zagęszczanie), szczególnie w warunkach wilgotnych.
Odpowiedź "nasiębierną ciągnikiem forwarder" jest poprawna, ponieważ w zrywce nasiębiernej drewno jest załadowane i transportowane na pojeździe. Ogranicza to wleczenie sortymentów po podłożu, a więc zmniejsza bezpośrednie uszkadzanie runa i młodego odnowienia. W praktyce forwarder jest maszyną zaprojektowaną właśnie do takiego sposobu pracy, co zwykle sprzyja minimalizacji szkód w drzewostanie, o ile ruch odbywa się po wyznaczonych szlakach.
Odpowiedź "wleczoną ciągnikiem rolniczym" jest nieprawidłowa, bo metoda wleczona zakłada przeciąganie drewna po ziemi. To zwiększa ryzyko zdzierania pokrywy gleby oraz niszczenia nalotu i podrostu, szczególnie przy dłuższych odcinkach zrywkowych.
Odpowiedź "półpodwieszoną ciągnikiem skider" także jest nieprawidłowa: w półpodwieszeniu część drewna nadal ma kontakt z podłożem, więc nadal występuje tarcie i "oranie" powierzchni gleby. Skidder jest typowo kojarzony ze zrywką, w której łatwiej o kontakt kłód z odnowieniem niż w pełnym przewozie na ładowni.
Odpowiedź "półpodwieszoną ciągnikiem klembank" również nie spełnia kryterium "najmniejsze szkody", z analogicznego powodu: częściowy kontakt drewna z podłożem zwykle oznacza większe ryzyko uszkodzeń pokrywy gleby i młodego pokolenia lasu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie porównuje szkody środowiskowe metod zrywki, najpierw oceń, czy drewno jest przewożone (mniej kontaktu z glebą) czy wleczone/podwieszone (większy kontakt z glebą i odnowieniem).
