W mapie zasadniczej sposób prezentacji obiektów zależy od tego, czy element znajduje się na poziomie gruntu (naziemny), ponad gruntem (nadziemny, np. nawis) czy poniżej (podziemny). Balkon widoczny na ilustracji jest wysunięty poza lico budynku i znajduje się powyżej poziomu terenu, dlatego w rzucie traktuje się go jako element nadziemny. W praktyce kartograficznej obrys takich elementów (nawisy, balkony) przedstawia się linią przerywaną, aby odróżnić je od obrysu przyziemia budynku rysowanego linią ciągłą.
Drugą częścią zadania są podpory. Słupy/kolumny balkonu mają kontakt z gruntem, więc stanowią treść sytuacyjną przyziemia i powinny zostać wykazane na mapie. Gdy wymiary podpory są niewielkie (tu: średnica 50 cm), zamiast rysowania rzeczywistego obrysu w skali mapy stosuje się symbol punktowy – małe kółko. Dzięki temu zapis jest czytelny i zgodny z zasadą generalizacji.
Poprawny wariant musi więc łączyć oba wymagania: obrys balkonu linią przerywaną oraz dwie podpory jako małe kółka. Taki zapis przedstawia odpowiedź "C".
Pozostałe warianty są nieprawidłowe z typowych powodów:
- "Prostokątny obrys linią ciągłą, wewnątrz dwa małe okręgi" sugeruje obiekt na poziomie gruntu (np. taras/element przyziemia), a nie nawis.
- "Prostokątny obrys linią ciągłą, wewnątrz mniejszy prostokąt" nie oddaje faktu, że balkon jest wsparty na smukłych podporach i nie jest elementem pełnym przyziemia.
- "Prostokątny obrys linią przerywaną, brak elementów wewnątrz" pomija podpory, które w tym przypadku są istotnym elementem konstrukcyjnym i powinny być wykazane.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: linia przerywana w kontekście budynków często oznacza element nadziemny (nawis), a drobne podpory/słupy w planie przedstawia się symbolem, gdy nie da się ich czytelnie odwzorować w skali.
