Wewnętrzny pierścień osadczy pracuje w otworze (np. w obudowie, piaście, korpusie), gdzie siedzi w rowku. Aby go wyjąć lub założyć, trzeba na krótko zmienić jego średnicę tak, by wyszedł z rowka albo mógł w niego wejść.
Dla pierścieni wewnętrznych właściwe są szczypce rozprężające: ich końcówki wchodzą w otwory pierścienia, a mechanizm szczypiec powoduje rozszerzenie pierścienia (zwiększenie średnicy) podczas pracy rękojeści. Dzięki temu demontaż i montaż są kontrolowane, a ryzyko uszkodzenia rowka, krawędzi otworu i samego pierścienia jest mniejsze.
Odpowiedź "Narzędzie D" jest poprawna, ponieważ na ilustracji przedstawia narzędzie przeznaczone do obsługi pierścieni osadczych wewnętrznych (rozpierające).
Pozostałe narzędzia są typowymi pułapkami egzaminacyjnymi:
- Narzędzie do pierścieni zewnętrznych (pracujących na wale) działa odwrotnie — ściska pierścień, żeby zmniejszyć jego średnicę. Użycie go do pierścienia wewnętrznego zwykle nie zadziała lub grozi ześlizgnięciem końcówek.
- Uniwersalne szczypce lub kombinerki nie zapewniają właściwego prowadzenia w otworach pierścienia, łatwo uszkadzają końcówki pierścienia albo krawędzie gniazda.
- Inne narzędzia warsztatowe (np. do podważania) mogą doprowadzić do deformacji pierścienia i zniszczenia rowka, a także są mniej bezpieczne.
W praktyce przed wyborem narzędzia warto zapamiętać prostą regułę: pierścień w otworze — rozpierasz; pierścień na wale — ściskasz. Na egzaminie zwracaj uwagę na słowo "wewnętrznych", bo ono determinuje kierunek działania szczypiec.
