Szczypce do pierścieni osadczych (często nazywane szczypcami Segera) służą do montażu i demontażu pierścieni osadczych, czyli sprężystych elementów zabezpieczających wały lub otwory przed przesunięciem części (np. łożyska, koła zębatego, tulei).
Odpowiedź "zdejmowania pierścieni osadczych" jest właściwa, ponieważ narzędzie rozpoznaje się po dwóch cienkich, cylindrycznych bolcach na końcach szczęk. Te bolce są przeznaczone do włożenia w otwory pierścienia. Następnie, zależnie od typu pierścienia, szczypce pozwalają:
- rozewrzeć pierścień wewnętrzny (aby go wyjąć z otworu),
- ścisnąć pierścień zewnętrzny (aby go zdjąć z wału).
Pomocna jest też sprężyna między rękojeściami, która ułatwia powtarzalną pracę i kontrolę ruchu szczęk.Pozostałe propozycje dotyczą narzędzi do przewodów i mają inne cechy konstrukcyjne:
- "zdejmowania izolacji z przewodów" wymaga ostrzy/rowków tnących i mechanizmu dopasowania do średnicy izolacji; takich ostrzy tu nie widać.
- "profilowania końcówek przewodów" kojarzy się ze szczękami o kształcie stożkowym lub specjalnym profilu do formowania; bolce nie spełniają tej funkcji.
- "zarabiania końcówek przewodów" (zaciskania tulejek/końcówek) wymaga matryc zaciskowych o określonych przekrojach; tu brak matryc, są jedynie trzpienie do otworów pierścienia.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: bolce na końcach szczęk = pierścienie osadcze. Jeśli widzisz ostrza lub matryce, to prawie na pewno jest to narzędzie do przewodów, a nie do elementów zabezpieczających wały i otwory.
