W pytaniu kluczowe jest rozpoznanie architektury przetwornika A/C, dla której najważniejsza jest szybkość, a nie najwyższa jakość (np. rozdzielczość/ENOB, niski szum, bardzo dobra liniowość).
Odpowiedź "Z przetwarzaniem bezpośrednim." w praktyce odnosi się do przetworników działających "bezpośrednio" i bardzo szybko, typowo kojarzonych z rozwiązaniem równoległym (często nazywanym flash/błyskowym). W takim podejściu wiele poziomów napięcia jest porównywanych jednocześnie, co skraca czas konwersji, ale zwykle ogranicza możliwą rozdzielczość oraz podnosi wymagania sprzętowe (liczba komparatorów, pobór mocy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do kryterium "szybkość ponad jakość"?
- "Z podwójnym całkowaniem." Ten typ kojarzy się z dokładnymi pomiarami (np. w miernikach) i dobrą odpornością na zakłócenia, ale proces całkowania trwa relatywnie długo, więc nie jest to rozwiązanie do najszybszej konwersji.
- "Kompensacyjno-wagowy." To podejście jest zwykle łączone z przetwornikami z sukcesywną aproksymacją (SAR) i kompromisem między szybkością a rozdzielczością. SAR bywa szybki, ale w typowym ujęciu "najszybsza" architektura wprost kojarzona jest z konwersją bezpośrednią/flash.
- "Delta-sigma." Przetworniki delta-sigma są powszechne tam, gdzie liczy się wysoka jakość (dobra rozdzielczość, filtrowanie szumu dzięki nadpróbkowaniu), natomiast szybkość konwersji w sensie szerokiego pasma sygnału jest zwykle mniejsza niż w rozwiązaniach nastawionych na maksymalny czas konwersji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się kontrast "szybkość zamiast jakości", myśl o architekturach równoległych/bezpośrednich (flash). Gdy pojawia się "dokładność, odporność na zakłócenia", częściej pasują rozwiązania całkujące lub delta-sigma.
