W pytaniu oceniasz normy rozwoju komunikacji i rozumienia mowy w 1. roku życia. Kluczowe jest to, że opis nie dotyczy jednej izolowanej umiejętności, tylko pakietu zachowań: gaworzenie jako forma celowej komunikacji (zwracanie uwagi), reagowanie na własne imię, wykonywanie pierwszych prostych poleceń oraz poszukiwanie wzrokiem przedmiotów nazywanych przez dorosłego (element wspólnej uwagi i rozumienia słów).
Dlaczego 9 miesięcy? Około tego okresu u wielu niemowląt wyraźnie rośnie rozumienie mowy: dziecko zaczyna bardziej konsekwentnie reagować na imię, potrafi zareagować na proste komunikaty w znanym kontekście i "współdzieli uwagę" z dorosłym (np. szuka wzrokiem tego, o czym dorosły mówi). Równocześnie gaworzenie może pełnić funkcję społeczną – dziecko używa głosu, aby wywołać reakcję opiekuna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej pasujące?
- 5 miesięcy – na tym etapie częściej obserwuje się wokalizacje i początki zabawy głosem, ale zestaw: reakcja na imię + pierwsze polecenia + szukanie nazywanego przedmiotu zwykle jest jeszcze mniej stabilny.
- 7 miesięcy – mogą pojawiać się elementy gaworzenia i reagowania na głos, jednak rozumienie poleceń oraz świadome szukanie wzrokiem obiektu nazwanego słowem bywa jeszcze niekonsekwentne.
- 11 miesięcy – wiele dzieci ma już bardziej rozwinięte rozumienie mowy i komunikację intencjonalną; opis jest jednak typowy dla wcześniejszego etapu "około 9. miesiąca", a przy 11. miesiącu często oczekuje się dodatkowych, bardziej złożonych zachowań.
Wskazówka egzaminacyjna: nie opieraj się na jednym słowie (np. "gaworzy"), tylko dopasuj wiek do najbardziej zaawansowanej umiejętności z opisu (tu: rozumienie i wspólna uwaga). Pamiętaj też, że w praktyce rozwój jest zmienny osobniczo, a pytania egzaminacyjne zwykle sprawdzają orientacyjne normy.
